Zerwanie ścięgna Achillesa jest jednym z najczęstszych urazów mięśni i stawów. Dochodzi do niego, gdy ścięgno jest nadmiernie rozciągnięte lub przeciążone. W efekcie powstaje bolesne i trudne do leczenia uszkodzenie. Fizjoterapia po zerwaniu ścięgna Achillesa jest istotnym elementem leczenia. Jeżeli więc interesuje Cię najlepsza rehabilitacja stopy i stawu skokowego w Warszawie, to koniecznie odwiedź klinikę Body Move. Mamy na koncie tysiące wyleczonych i zadowolonych pacjentów. Przeczytaj opinie o nas! +48 22 300 15 00. Sprawdź opinie. Zapalenie ścięgna Achillesa − leczenie i rehabilitacja. Zapalenie ścięgna można rozpoznać za pomocą badania USG lub rezonansu magnetycznego. Często też lekarz jest w stanie określić problemy ze ścięgnem na podstawie oceny sprawności i mobilności pacjenta, kiedy poprosi go o wykonanie paru prostych ćwiczeń. Stan zapalny ścięgna Achillesa najczęściej rozwija się wskutek jego nadwyrężenia lub przetrenowania. Do takiej sytuacji może dojść w różnoraki sposób, powodami zazwyczaj są kwestie takie jak: wykonywanie ćwiczeń, które nie są dopasowane do indywidualnych możliwości danej osoby, np. aktywności z za dużym obciążeniem (tj Ścięgno Achillesa, czyli ścięgno piętowe uznawane jest za największe ścięgno w organizmie ludzkim. Jest to wspólne ścięgno mięśnia brzuchatego i płaszczkowatego kończące się przyczepem na guzie piętowym. Funkcjonalnie ścięgno Achillesa pozwala na podeszwowe zginanie stopy. Dzięki temu możemy np. sta Ścięgno Achillesa, ścięgno piętowe ( łac. tendo Achillis, tendo calcaneus) – największe ścięgno w organizmie człowieka [1], tworzone przez łączące się ścięgna mięśnia brzuchatego łydki ( łac. musculus gastrocnemius) i mięśnia płaszczkowatego ( łac. musculus soleus) [2]. Jest szerokie i płaskie w części szczytowej uEnkQF. Ścięgno Achillesa to duży zespół włókien w tylnej części kostki, który łączy mięsień łydki z piętą. Jest odpowiedzialne za ruch stopy w górę i w dół, wspinanie na palcach. Achilles może zostać zerwany całkowicie lub częściowo. Zerwanie ścięgna Achillesa – najczęściej dochodzi do niego w wyniku nadmiernego rozciągnięcia ścięgna z jednoczesnym napięciem mięśnia brzuchatego łydki. Charakterystyczne jest uczucie opisywane przez pacjentów jako uderzenie w łydkę lub smagnięcie biczem. Na zerwanie narażony jest najczęściej środkowy odcinek ścięgna Achillesa (stosunkowo cienki i mniej ukrwiony). Zerwanie ścięgna Achillesa Co powinienem zrobić w przypadku podejrzenia wystąpienia urazu ścięgna Achillesa? nie obciążać kontuzjowanej nogi odpoczywać i ograniczać ilość ruchu schładzać staw, gdzie jest zerwany Achilles zastosować bandaże uciskowe (elastyczne) starać się trzymać kończynę powyżej linii serca skontaktować się z lekarzem Przewlekłe patologie - przyczyny urazu Achillesa Często do urazów dochodzi w wyniku przewlekłych patologii – zmiany zapalne, osłabiające ścięgno prowadzą do powstawania mikrouszkodzeń. Spotykane często u biegaczy i nieleczone mogą przewlekle uszkodzić włókna ścięgna Achillesa. Niepokojące sygnały to: ból, trzeszczenie (tarcie) podczas ruchu, ucieplenie, poszerzenie obrysu ścięgna. W przypadku ich wystąpienia zaleca się konsultacje z ortopedą, wykonanie badania USG, ograniczenie wysiłku fizycznego i wdrożenie leczenia (czynniki wzrostu, rehabilitacja). Zdarzają się również urazy ścięgna Achillesa u osób, które nie miały wcześniej podobnych objawów: sportowców, ludzi aktywnych. W takich przypadkach zerwanie ścięgna następuje w wyniku zaburzeń funkcji nerwowo-mięśniowej, zaburzeń biomechaniki i zbyt dużego obciążenia treningowego. Nieprawidłowe bywa też przygotowanie – brak rozgrzewki, odwodnienie, wysiłek podczas infekcji ogólnoustrojowej. Na zerwanie ścięgna Achillesa najbardziej narażone są osoby uprawiające sporty, w których często dochodzi do wyskoków, zmian kierunku ruchu i nagłych przyspieszeń (piłka ręczna, squash, badminton, koszykówka, siatkówka). Zerwanie ścięgna Achillesa - objawy: uszkodzenie ścięgna Achillesa, silny ból promieniujący do pięty, siniak na pięcie, obrzęk, brak możliwości chodzenia na kontuzjowanej nodze, trudność w zgięciu palców stóp ku dołowi, charakterystyczny dźwięk ‘pop’ w trakcie zrywania się ścięgna. Zerwanie ścięgna Achillesa - diagnostyka Największe znaczenie ma wywiad, badanie kliniczne (lekarskie) i badania dodatkowe, jak USG ścięgna Achillesa lub rezonans magnetyczny. Najczęściej urazowi towarzyszy ból w okolicy ścięgna, pojawia się krwiak i obrzęk okolicy łydki, ograniczenie ruchu zgięcia grzbietowego stopy, brak możliwości wspięcia na palce. Lekarz, wykonując badanie, sprawdza czy jest ciągłość ścięgna i czy przenosi ono obciążenie (test Thompsona). USG ścięgna Achillesa potwierdza uszkodzenie, pozwala określić, na jakiej wysokości doszło do zerwania i jak daleko od siebie znajdują się końce ścięgna (tzw. retrakcja). Jest to istotne z punktu widzenia wyboru ewentualnej techniki operacyjnej odtwarzającej ciągłość. Uszkodzenie całkowite i częściowe ścięgna Achillesa - metody leczenia Po przeprowadzeniu badania głównego i badań dodatkowych, jak USG Achillesa, lekarz potrafi określić, czy ścięgno jest zerwane całkowicie czy częściowo. Niektóre uszkodzenie częściowe możemy leczyć zachowawczo unieruchamiając kończynę (but ortopedyczny, gips) i podając preparaty komórek macierzystych i czynników wzrostu. W przypadku uszkodzenia całkowitego, możemy zdecydować się na leczenie operacyjne lub zachowawcze. Leczenie zachowawcze stosowane jest przeważnie u osób, u których istnieją przeciwwskazania do leczenia operacyjnego. Taki wybór wiąże się z długotrwałym (ok. 10 tygodni) unieruchomieniem stawu skokowego. Ważna jest również rehabilitacja ścięgna Achillesa. Drugą możliwością jest leczenie operacyjne. Operacja ścięgna Achillesa - szycie Achillesa Całkowicie zerwane ścięgno Achillesa. Szycie ścięgna, można przeprowadzić metodą „na otwarto” lub przezskórnie. Metodą preferowaną jest miniinwazyjne przezskórne szycie Achillesa. Zabieg polega na zbliżeniu kikutów ścięgna specjalnym szwem przeprowadzanym przez małe nacięcia w skórze. Metoda ta umożliwia szybsze obciążanie nogi po operacji i skraca okres unieruchomienia. Znacznie szybciej wdrażana jest też rehabilitacja po zerwaniu ścięgna Achillesa. W przypadkach bardziej skomplikowanych, np. na poziomie przyczepu ścięgna do kości piętowej, leczenie przeprowadza się metodą otwartą. W uszkodzeniach na tle zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych ścięgna, czyli tendinopatii, proponujemy leczenie polegające na rekonstrukcji ścięgna z użyciem ścięgien mięśni kulszowo-goleniowych (własnych ścięgien pacjenta używanych często w rekonstrukcjach więzadła krzyżowego przedniego). W tej metodzie możliwe jest zarówno leczenie przezskórne, jak i „na otwarto”. W Rehasport szycie ścięgna Achillesa przeprowadzamy w sposób bezpieczny i profesjonalny, dbając o komfort i dobre samopoczucie naszych pacjentów na każdym etapie zabiegu. Z nami zadbasz o swoje zdrowie i szybko powrócisz do aktywności fizycznej. Rehabilitacja po zerwaniu ścięgna Achillesa Po operacji ścięgna Achillesa staw skokowy unieruchomiony jest w pozycji zgięcia podeszwowego (aby wyeliminować napięcie naprawianego ścięgna). Stosowane są do tego buty ortopedyczne lub syntetyczny gips. W pierwszych tygodniach pacjent porusza się w asekuracji kul łokciowych. Po dwóch tygodniach, podczas wizyty kontrolnej, lekarz usuwa szwy i rozpoczyna się rehabilitacja ścięgna Achillesa. W pierwszym okresie ukierunkowany jest on na wygojenie ran pooperacyjnych (ograniczenie powstawania zrostów), następnie stopniowo przywracany jest zakres ruchu w stawie skokowym. Ostatnim elementem jest odbudowa siły mięśnia trójgłowego łydki. W każdym etapie rehabilitacja po zerwaniu ścięgna Achillesa to również kształtowanie odpowiednich wzorców ruchowych oraz ćwiczenia kontroli nerwowo-mięśniowej i propriocepcji. Powrót do pełnej sprawności po całkowitym uszkodzeniu ścięgna Achillesa zajmuje 4-8 miesięcy, w zależności od zastosowanego leczenia i intensywności rehabilitacji. Na każdym etapie leczenie jest monitorowane, w razie potrzeby stosuje się terapię czynnikami wzrostu lub komórkami macierzystymi. Każdorazowo leczenie powinna zakończyć ocena biomechaniczna, której prawidłowe wyniki są warunkiem bezpiecznego powrotu do aktywności sportowej. O anatomii, przyczynach, objawach i sposobach leczenia ścięgna Achillesa mówił: dr Andrzej Pyda, ortopeda Rehasport w Poznaniu Rehabilitacja po zerwaniu ścięgna Achillesa Ścięgno Achillesa to największe i najsilniejsze ścięgno w organizmie człowieka. Co ciekawe potrafi wytrzymać poprzeczne siły nawet rzędy 500 kg. Podczas biegania utrzymuje obciążenie powyżej 10krotności masy ciała. Mimo że ścięgno Achillesa cechuje się niezwykłą wytrzymałością, jednocześnie jest strukturą, która jest najczęściej uszkadzana. Przyczyny urazów ścięgna Achillesa Do uszkodzenia ścięgna Achillesa może dojść w wyniku bezpośredniego urazu lub jako rezultat sumujących się mikrourazów. Dodatkowo powstawaniu urazów Achillesa sprzyja przyjmowanie leków sterydowych oraz zaburzenia ukrwienia. Do uszkodzeń ścięgna Achillesa często dochodzi w wyniku błędów treningowych. Objawy urazów ścięgna Achillesa W momencie całkowitego zerwania ścięgna Achillesa pacjent odczuwa bardzo silny ból, któremu towarzyszyć może charakterystyczny trzask. W okolicy ścięgna pojawia się obrzęk, a niejednokrotnie wyczuwalna jest przerwa w ciągłości ścięgna. Potwierdzenie zerwania ścięgna następuje przez badanie USG. Omawiając urazy ścięgna Achillesa należy również wspomnieć o chorobie Haglunda (pieta Huglanda). Jest to jałowa martwica guza piętowego, która zlokalizowana jest na kości piętowej. Schorzenie objawia się szeregiem dokuczliwych objawów, do których należy ból pięty, obrzęk oraz zniekształcenie. W toku choroby wielu pacjentów doświadcza trudności przy zakładaniu obuwia oraz przy poruszaniu się. W wyniku choroby dochodzi do podrażnień ścięgna Achillesa. 06Problemy ze ścięgnem Achillesa możesz odczuwać również w sytuacji kiedy doszło do zapalenia kaletek. Uszkodzenie Achillesa rehabilitacja Forma leczenia uzależniona jest od stopnia w jakim ścięgno Achillesa zostało uszkodzone. Jeśli ścięgno zostało tylko nadwyrężone lub zerwane częściowo wówczas wykonywana jest odpowiednia rehabilitacja. W przypadku całkowitego zerwania konieczna będzie już operacja. W zależności od rodzaju zerwania leczenie chirurgiczne może zostać podzielone na otwarte i zamknięte. Rehabilitacja po całkowitym zerwaniu ścięgna Achillesa ( po operacji). Celem podjętego postępowania rehabilitacyjnego w etapie unieruchomienia jest dbałość o miejsce szycia, aby nie dopuścić do powstania zakażenia oraz zrostów. W kolejnym etapie, po zdjęciu unieruchomienia rehabilitacja ma na celu przywrócenie zakresu ruchu w stawie, jego stabilności, czucia głębokiego. Dodatkowo założeniem rehabilitacji po operacji jest przywracanie polimerycznych ruchów, pracy koncentryczno-ekscentrycznej oraz stopniowe przywracanie aktywności fizycznej pacjenta. Należy również wykonywać mobilizację blizny. Rehabilitacja po operacji ścięgna Achillesa opera się na terapii manualnej oraz fizykoterapii: magnetoterapii, laseroterapii. Doznałeś urazu ścięgna Achillesa i potrzebujesz fachowej rehabilitacji? A może doszło u Ciebie do całkowitego zerwania i konieczna jest natychmiastowa operacja? Umów się na wizytę do Centrum Rehabilitacji i Osteopatii Osteo-Med. Czeka na Ciebie doświadczony zespół fizjoterapeutów, rehabilitantów, osteopatów oraz ortopedów i traumatologów. Na miejscu wykonamy niezbędne badanie USG. Kontakt z nami: 506-459-870. Centrum Rehabilitacji i Osteopatii Osteo-Med ul. Romera 10/B2 * rehabilitacja * osteopatia * fizjoterapia uroginekologiczna* fizjoterapia dzieci i niemowląt* ortopedia * terapia Orthokine* ortopedia dziecięca * dietetyka * fizykoterapia * diagnostyka USG * fala uderzeniowa * masaż pneumatyczny BOA MAX * Zapraszamy do kontaktu pod numerem 506-459-870 . Ścięgno Achillesa jest najsilniejszym ścięgnem występującym w ludzkim organizmie, jednak i ono jest podatne na urazy. Może między innymi dojść do jego zerwania. Zerwanie ścięgna polega na całkowitym przerwaniu ciągłości włókien ścięgnistych łączących mięsień z kością. Przyczyny powodujące zerwanie ścięgna, to występująca zbyt duża siła działające na tę strukturę. Do zerwania może dojść zarówno w wyniku uraz pośredniego jak i urazu bezpośredniego. Do urazów pośrednich zalicza się na przykład gwałtowny skurcz ścięgna, który następuje podczas skoku lub nagłego startu do biegu. Bardzo często taki uraz związany jest z aktywnością sportową, do której pacjent nie został odpowiednio przygotowany. Przyczyną może być w takim wypadku także nieodpowiedni trening. Wraz z wiekiem ścięgna tracą swoje właściwości i zużywają się, stąd stają się bardziej podatne na urazy. Często taki uraz dotyka mężczyzn po 40 roku życia. Przyczyniać się mogą do takiego stanu także zmiany zwyrodnieniowe. Bezpośrednie uraz spowodowane są na przykład nagłym uderzeniem w napięte ścięgno, na przykład poprzez kopnięcie. Do zerwania mogą się ponadto przyczyniać inne zmiany patologiczne oraz przebyte wcześniej zapalenie ścięgna. Objawy, które charakteryzują, że mogło dojść do zerwania ścięgna to trzask lub chrupnięcie towarzyszące zerwaniu, nagły i silny ból, który pojawia się przede wszystkim podczas ruchu ale może i występować podczas spoczynku. Ponadto zapalnie zmienione ścięgno zaczyna puchnąć, pojawia się obrzęk i dochodzi do krwawych wylewów podskórnych. W przebiegu ścięgna wyczuwalna jest przerwa, a kontuzjowane miejsce zostaje całkowicie unieruchomione. Często dochodzi do uszkodzenia innych otaczających ścięgno struktur. Jest to uraz, który wymaga jak najszybszej interwencji lekarskiej. W celu zdiagnozowania czy doszło do częściowego zerwania czy też całkowitego, wykonuje się badanie ultrasonograficzne a także wykonuje się zdjęcia rentgenowskie. Dzięki temu można dokładnie zlokalizować, w którym miejscu doszło do zerwania oraz jak duże powstały uszkodzenia. Zabieg chirurgiczny jest koniecznością jeśli doszło do całkowitego zerwania ścięgna. Kończyna zostaje po zabiegu unieruchomiona na okres około 6 tygodni. Po tym czasie wprowadza się ćwiczenia czynno-bierne a także metody fizykoterapeutyczne jak laseroterapia czy magnetoterapia. Rehabilitacja najczęściej trwa od 4 do 6 tygodni. Ścięgno Achillesa jest w stanie udźwignąć ciężar nawet 350kg. To dzięki niemu mamy możliwość wykonywania ruchów zginania stopy, wspinania się na palce a także skakania oraz biegania. Nieodpowiednie jego traktowanie poprzez nadwyrężanie się, zbyt duże obciążenia oraz trenowanie bez odpowiedniego przygotowania, ponad swoje siły, bardzo często kończy się urazami, które dają co najmniej nieprzyjemne dolegliwości bólowe. Poza wcześniej wspomnianą grupą mężczyzn powyżej 40 roku życia, u których częściej dochodzi do tego schorzenia ze względu na pogarszające się z wiekiem ukrwienie struktury mięśniowo-ścięgnistej, na zerwanie ścięgna Achillesa narażeni są także sportowcy. Ich niekiedy bardzo rozwinięta muskulatura powoduje, że znacząco zwiększa się obciążenie ścięgna piętowego. Nie trudno w takim wypadku o urazy oraz zerwanie. Osoby, które są w grupie podwyższonego ryzyka, to także ci, którzy korzystają z niedozwolonych sterydów, aby osiągnąć większą masę mięśniową. Sterydy znacznie osłabiają strukturę ścięgna i wpływają na nią bardzo niekorzystnie. Znaczenie ma ponadto rodzaj obuwia, które nosimy. Przy nieodpowiednim obuwiu, niewygodnym i posiadającym twardy zapiętek łatwiej o uszkodzenia i zerwanie. Podobnie bardziej są na nie narażone osoby, których kość piętowa ma inny kształt, jest spiczasta a nie zaokrąglona jak w większości wypadków. But w takim wypadku dociska do kości kaletkę, która znajduje się pomiędzy piętą a ścięgnem Achillesa i z czasem może dojść do stanów zapalnych i zwiększonej podatności na urazy. Szczególną ostrożność powinni zachować ci, którzy przebyli już urazy ścięgna Achillesa, bowiem miejsce to jest osłabione i dużo łatwiej o ponowne uszkodzenie. Przyczyny zerwania ścięgna Najczęstszą przyczyną zerwania jest uraz bezpośredni, gdzie doszło do silnego uderzenia w napięte ścięgno, ale też uraz otwarty, gdzie doszło do przecięcia i uraz pośredni. Również takie choroby jak: cukrzyca, toczeń rumieniowaty, dna moczanowa, RZS mogą przyczynić się do kontuzji tego ścięgna Diagnostyka po kontuzji ścięgna Achillesa Podstawą badania jest szczegółowy wywiad lekarski, wykonuje się również test thompsona, oraz próbę wspięcia na palce. Dodatkowo wykonuje się również badania obrazowe tak jakie USG, rezonans magnetyczny i RTG Rehabilitacja po zerwaniu ścięgna W pierwszym etapie (1-21 dni) stosuje się zabiegi z fizykoterapii – pole magnetyczne, laser, krioterapia oraz zastosowanie delikatnej kinezyterapii – ćwiczenia izometryczne, bierne, czynne zgięcia grzbietowego oraz podeszwowego stopy, ćwiczenia bierne stawu skokowego i czynne stawu kolanowego. W drugim etapie (3-10 tygodni) w dalszym ciągu wykorzystujemy zabiegi mające działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne. Dodatkowo stosuje się inne zabiegi z fizykoterapii: prądy tens, elektrostymulacja, ultradźwięki. Stosuje się ćwiczenia wzmacniające mięśnie poszkodowanej nogi, wzmacniające mięśnie grzbietu, brzucha, ćwiczenia rozciągające grupę kulszowo-goleniową oraz ćwiczenia sensomotoryczne. Trzeci etap (11 tydzień – 4 miesiące) obejmuje ćwiczenia rozciągające i uelastyczniające mięsień brzuchaty, PIR, mobilizacje blizny pooperacyjnej, ćwiczenia priopriocepcji, ćwiczenia sensomotoryczne, trening siłowy, wzmacniający. Powrót do pełnej sprawności zajmuje przeważnie od 3 do 6 miesięcy. Rehabilitacja po zerwaniu i operacji ścięgna AchillesaKolejny tekst na naszym blogu poświęcamy procesowi rehabilitacji po przebytej interwencji chirurgicznej na skutek urazu ścięgna Achillesa. Uszkodzenia tej struktury okazują się stosunkowo popularnym problemem wśród osób ćwiczących, tak z własnego doświadczenia wiemy, że nie każdy ma okazję odbyć prawidłowe postępowanie terapeutyczne po przeprowadzonej zerwania ścięgna AchillesaŚcięgno Achillesa, czy też ścięgno piętowe jest jednym z elementów narządu ruchu i zarazem największym ścięgnem w organizmie człowieka. Struktura ta stanowi wspólny element dla mięśni łydki (brzuchatego i płaszczkowatego), który biegnąć w dół ulega zwężeniu i zgrubienia. Przyczepem końcowym jest guz piętowy. Zadaniem ścięgna Achillesa jest umożliwienie wykonywania ruchu zgięcia stopy, a także jej unoszenia podczas chodu. Co więcej, ścięgno piętowe pozwala człowiekowi na czynność zwaną potocznie „stawaniem na palcach”.Pomimo solidnej budowy urazy ścięgna Achillesa stanowią niezwykle częstą przyczynę wizyt u fizjoterapeutów, a w najgorszym wypadku oddziałów chirurgicznych. Zabiegi operacyjne niejednokrotnie stanowią jedyne rozwiązanie dla pacjentów. Najczęstszą przyczyną jest oczywiście zerwanie ścięgna piętowego, które stanowi efekt jego nadmiernego naciągnięcia przy równoczesnym napięciu mięśnia brzuchatego. Specjaliści podkreślają, że najbardziej narażona jest środkowa część ścięgna, co podyktowane jest jej niewielką grubością oraz słabym domyślić się, że to właśnie sportowcy stanowią grupę podwyższonego ryzyka uszkodzenia ścięgna Achillesa. Problem ten dotyka przede wszystkim zawodników dyscyplin, w których często wykonywane są wyskoki, zmiany kierunku oraz nagłe i często nieplanowane zmiany szybkości przemieszczania się – koszykarze, siatkarze, szczypiorniści oraz lekkoatleci. Warto też wspomnieć, że chirurgiczna rekonstrukcja ścięgna Achillesa jest polecana w przypadku:Przewlekłej entezopatii, która powoduje uszkodzenie ponad 50% włókienBraku poprawy po wcześniej przebytym leczeniu zachowawczym i rehabilitacjiNawracającymi problemami o charakterze dolegliwości bólowych i innych dysfunkcji w tym obszarzeRekonstrukcja ścięgna Achillesa – na czym polega?Decyzja o przeprowadzeniu interwencji chirurgicznej jest zazwyczaj podyktowana całkowitym przerwaniem ciągłości ścięgna Achilles, którego przyczyną jest jeden z wyżej wymienionych problemów. Sam zabieg wykorzystuje ścięgna pobrane z półścięgnistego i smukłego uda, używane również w przypadku rekonstrukcji popularnego uraz więzadła ACL. W brakującym miejscu ścięgna piętowego wprowadzany jest przeszczep, który wcześniej został odpowiednio przygotowany. Po zakończonej operacji ścięgna Achillesa pacjent udaje się na odpoczynek, aby już kolejnego dnia rozpocząć proces wieloetapowej rehabilitacji i stopniowego powrotu do pełnej po zerwaniu i operacji ścięgna AchillesaRehabilitacja ortopedyczna pacjenta ma za zadanie eliminację skutków przeprowadzonej interwencji chirurgicznej, odtworzenie prawidłowego i symetrycznego ruchu podczas przemieszczania się, przywrócenie odpowiedniego czucia głębokiego (tzw. propriocepcji) i stabilizacji mięśni, a przede wszystkim odbudowę wyjściowego poziomu aktywności ruchowej. Kiedy najlepiej rozpocząć rehabilitację? W myśl popularnej zasady: im wcześniej, tym lepiej! Pooperacyjna fizjoterapia pozwala na ochronę tkanek przed ich zrastaniem się, a także przywrócenie prawidłowego zakresu ruchu. Z kolei stopniowe obciążanie operowanej kończyny dolnej stwarza idealne warunki do gojenia się ran. Sam proces rehabilitacji można podzielić na cztery zasadnicze etapy:I etap – wczesny pooperacyjny (0 – 14 dni od zabiegu)II etap – „do uzyskania zrostu” (2 – 8 tygodni od zabiegu)III etap – funkcjonalny (8 do 14 tygodni od zabiegu)IV etap – powrotu do pełnej aktywności (powyżej 14 tygodnia od zabiegu)Osoby po interwencjach chirurgicznych w pierwszych etapach stosują opatrunki gipsowe lub specjalne obuwie ortopedyczne, które pozwalają na ochronę operowanej stopy oraz unieruchomienie w celu utrzymania szwu i zapewnienia prawidłowego gojenia rany. Warto pamiętać o wykorzystaniu specjalnych wkładek klinowych, które pozwolą na wypełnienie wolnej przestrzeni między podeszwą i kością zerwanego ścięgna Achillesa powinna charakteryzować się kompleksowością. Proces rehabilitacji stanowi połączenie nauki chodu (początkowo bez obciążania operowanej kończyny), aktywności fizycznych sprzyjających odbudowie prawidłowego zakresu ruchu oraz czucia (zarówno powierzchownego, jak i głębokiego), ćwiczeń wzmacniających osłabione struktury mięśniowe wraz z różnymi rodzajami zabiegów z zakresu fizykoterapii (elektrostymulacja, masaże wirowe, zimne okłady). Fizjoterapeuci niejednokrotnie wykorzystują też masaż klasyczny do uelastycznienia blizny pooperacyjnej, techniki z zakresu drenażu limfatycznego w celu minimalizacji powstającego obrzęku i poprawy przepływu chłonki wraz z wartościami powyższy problem dotyczy także Ciebie, skontaktuj się z nami telefonicznie pod numerem 12 342 81 80 bądź wyślij e-maila na adres info@ Centrum rehabilitacji i terapii Open Medical tworzą wysoko wyspecjalizowani lekarze, którzy nie tylko posiadają ogromną wiedzę i lata doświadczenia, a także dbają o ciepłą atmosferę. Dołącz do grona zadowolonych pacjentów Open Medical i zacznij żyć pełnią życia!

zerwanie ścięgna achillesa rehabilitacja forum